KKTC’yi sattılar mı?
Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan gibi ülkelerin Güney Kıbrıs’ta elçilik açması, Kıbrıs Türklerini “sattıkları anlamına” gelmez, gelmemelidir de.
Rahatsız edici bir durum ama her ülkenin kendi çıkarları söz konusudur.
Fakat!
Burada en önemli nokta AB’nin iki yüzlü anlayışıdır!
AB’nin bu süreçte sadece ‘Rumların çıkarlarına göre hareket etmesi’ AB’yi bir ‘tehdit olarak’ kullanması gözden kaçırılmamalıdır.
Asıl; AB denilen yapının bir üye devletin çıkarlarına alet edilmiş olmasına ses yükseltmeliyiz.
O AB ki; 2004 referandumu sonrası atacağı adımlarda Kıbrıs Türkü’nün “zararına olacak bir adım atmayacağını tüm dünyaya” duyurmuştu.
Ayrıca KKTC, bu ülkelerin onayı ile Türk Devletleri Teşkilatı’nda gözlemci üye olmuştur.
KKTC’nin adı TDT ile adını daha fazla görünür olmuştur.
Cevaplanması gereken sorular da vardır.
KKTC bu süreçte ne yaptı?
Bu ülkeler nezdinde hangi adımları attı?
Bu ülkelerden gelen vatandaşlarla ilgili nasıl bir yol izledi?
Sorular uzatılabilir.
Burada en önemli nokta Türkiye’dir.
Türkiye’nin her zaman Kıbrıs Türk Halkı’nın yanında olmasıdır!..
Türkiye, yıllardır Kıbrıs Türkünü yalnız bırakmamış, asla da bırakmayacaktır.
Lefkoşa’daki Büyükelçilik ve Türk Büyükelçisi; Türk varlığının sarsılmaz garantisidir.
KKTC yönetimi “artık” iç siyasi çekişmeleri bir tarafa bırakarak hareket etmelidir.
Masa başında, “Türk devletleri bizi sattı” demekle, birinin sizi dinlemesi veya anlamasını beklemek saflık olur.
Uluslararası ilişkilerde, daimi dostluk yoktur daimi çıkar ilişkisi vardır.
Bu şekilde hareket edilmelidir.




